blog: Κοινωνικά κινήματα και δίκτυα

Γεια σας, 

Έπεσα τυχαία στο Blog

«Κοινωνικά κινήματα και δίκτυα».

φαίνεται ενδιαφέρον

βρήκα - αυτό -  και  - αυτό –

Σπασμένες βιτρίνες... τσακισμένες χαρές.

Είναι η στιγμή της παντελούς έλλειψης ανθρωπινότητας.

Όχι ανθρωπιάς.

Κάποιος μπορεί και ορίζει την κατάσταση εξαίρεσης κόβοντας και ράβοντάς τη στα μέτρα του.

Κινδύνευε η ζωή του μπάτσου λέει, από το νεαρό λέει.

Δε μπορούσε να κάνει κάτι άλλο λέει, παρά να σηκώσει το όπλο για εκφοβισμό… λέει.

Δεν ήταν αυτό, λέμε εμείς και δεν περιμένουμε καμία βαλλιστική εξέταση για να δικαιωθούμε.

Θέλουν να μας ορίσουν ως γυμνές ζωές. Λέμε.

Κι όταν νιώσουμε την παραμικρή οικειότητα με την εικόνα μας ως εκτεθειμένη, γυμνή ζωή μπροστά στις ορέξεις του κάθε μπάτσου, τότε ακριβώς θα έχουν πετύχει το στόχο τους να μας ορίσουν ως τέτοιες.

Όταν έστω και για λίγο ταυτιστούμε με τον Αλέξη Γρηγορόπουλο και τρομάξουμε… όταν η μάνα μας ταυτιστει με τη μάνα του και σκιαχτει… αναλογιζόμενη πως θάβει με τα χέρια της το σπλάχνο της… τότε ακριβώς είναι η νέα προοπτική του εαυτού μας που πλέον θα μας συγκροτεί ως γυμνές ζωές.

Άλλα συναισθήματα πρέπει να κινητοποιηθούν και κινητοποιήθηκαν…

Αυτά που δεν περίμεναν… Αυτά που τελικά τους ξάφνιασαν, αφού πρώτα ξάφνιασαν εμάς τους ίδιους.

Ένας δεκαπεντάχρονος έβγαλε από μέσα μας όσα θέλαμε καιρό να πούμε κι άλλοι χιλιάδες συνομήλικοί του μας έδειξαν το τρόπο να τα εκφράσουμε…

Ήταν ο αέρας δυσφορίας που διαπερνούσε οικογενειακούς τσακωμούς για να πληρωθεί το νοίκι, τις ουρές στα νοσοκομεία, τα λεωφορεία και τις εφορίες και τόσους μα τόσους άλλους θύλακες απογοήτευσης και μιζέριας που είχαν κάνει τα σώματα των ανθρώπων να γέρνουν σκυφτά, να περπατούν ασθμαίνοντας, να μιλάνε χαμηλόφωνα…

Ένας πυροβολισμός αρκούσε για να κινητοποιηθούν οι εσώτεροι μουδιασμένοι κόσμοι μας.

Ο σκυφτός κόσμος βγήκε στους δρόμους και εκεί κάπου η πλάτη του ίσιωσε, η φωνή του δυνάμωσε και η γροθιά του έσφιξε …κρατώντας μια πέτρα αυτή τη φορά…

Άλλος την 'εξoστράκισε' κατά της αστυνομίας, άλλος κατά υπουργείων, τραπεζών, πολυκαταστημάτων άλλος κατά του μαγαζιού του αφεντικού του.

Άλλος την κράτησε μέχρι το τέλος της πορείας στα χεριά του και την έστρεψε με θυμό σε μια στάση λεωφορείου…

Η πόλη μας κάηκε και ομόρφυνε…

Και ακόμα ομορφαίνει…

Οι μέχρι πρότινος ‘αγανακτισμένοι πολίτες’ μετατρέπονται σε εξεγερμένους που απ’ τα μπαλκόνια τους, πετούν γλάστρες στις διμοιρίες. Πελάτες καφετεριών καλύπτουν τα πρόσωπά τους με τρέντυ κασκόλ και εξφενδονίζουν τασάκια, μαθητές φορούν κουκούλες και λιθοβολούν αστυνομικά τμήματα.

Δεν έχουμε μια ορατή χούντα για να την ανατρέψουμε γι αυτό και η ουσιοποίηση του Άλλου επιτελείται καλειδοσκοπικά… παντού…σε όλα…

Τα πήρε και τα σήκωσε.

Μετανάστες πάνε μια βόλτα στο Γερμανό έτσι όπως χρόνια την ονειρεύονταν, με τους φίλους τους, με αυτούς που περπάτησαν μίλια για να ρθουν εδώ κι ένα απ’ τα χιλιάδες ‘ουφ’ της καθημερινότητάς τους αρκούσε για να τσακίσει τη βιτρίνα και τα ρολά. Πήραν τα πάντα, δεν πλήρωσαν τίποτα… κατούρησαν και την είσοδο φεύγοντας…

Στου Zara είχε εκπτώσεις για όλους μας και στο Βασιλόπουλο του πουλιού το γάλα ήταν δωρεάν…

Συνέβη και στην Αργεντινή πριν λίγα χρόνια, συνέβη και στη Γαλλία πιο πρόσφατα.

Το ταξίδι του δυτικού κόσμου με τελικό σταθμό την συγκρότηση της ιδιότητας του πολίτη είχε πρώτη, δεύτερη και τρίτη θέση. Η πρώτη τώρα έχει το πρόβλημα.

Οι άλλες δυο εξεγείρονται.

Ο δρόμος της κανονικότητας και της μη-κανονικότητας στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας ίσως να οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα. Να ανατραπεί η κυβέρνηση και να τη διαδεχτεί το ΠΑΣΟΚ ή να προαχθεί ο Σαρκοζί από υπουργός εσωτερικών σε πρόεδρο της χώρας…είναι όμως διαφορετικές διαδρομές.

Η ανάταση της εξέγερσης μένει ως βίωμα που κρατάει για καιρό.

Το να σπας τα πεζοδρόμια και να εξoστρακιζεις τα μάρμαρα απέναντι σε ότι σε στριμώχνει σωματοποιείται. Γίνεται habitus. Τρόπος ανάμεσα σε άλλους τρόπους, πιθανή ανάμεσα σε άλλες πιθανές δράσεις… είναι-ήδη-εκεί και ανα πάσα στιγμή κινητοποιείται…

Η κρατική βία πρέπει να απαντιεται σε όλα τα επίπεδα και με όλους τους τρόπους. Η μικρο-βία της ανέχειας πρέπει επίσης να απαντιεται.

Η σύνδεση των δυο έχει γίνει ορατή πλέον στον κόσμο.

Δεν εμπιστεύομαι καθόλου αυτό που ονομάζεται λαός, μέσος Έλληνας, καθημερινός άνθρωπος… Συνήθως είμαστε απέναντι και θα συνεχίσουμε να είμαστε και στο μέλλον.

Στη συγκεκριμένη όμως χωροχρονική συγκυρία είμαστε μαζί.

Είμαστε όλοι (εν δυνάμει) κουκουλοφόροι.

Δε μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο και στην παρούσα φάση δε μπορώ να το σχετικοποιήσω περισσότερο.

Η σχετικοποίηση θα οδηγούσε το πολύ στο να χαρακτηρίζουμε τις ενέργειες της αστυνομίας ως βία και να βάζουμε εισαγωγικά στην ίδια λέξη όταν μιλάμε για τις πέτρες των μαθητών, τις μολότοφ των αναρχικών, τις μπογιές των αριστερών, τα πλιάτσικα των μεταναστών…

Δεν μιλάμε για τη συνάντηση δυο πολιτισμικών τροπικοτήτων, της κρατικής βίας απ τη μια και της βίας των πολιτών από την άλλη. Θεωρώ πως αυτή η σχετικοποίηση είναι εξαιρετικά επικίνδυνη.

Οι πολίτες ερωτήθηκαν…

Αν θέλουν βαριά φορολογία, ανεργία, ακρίβεια, υποβαθμισμένη υγεία, εκπαίδευση, αστυνομοκρατία στους δρόμους, στρατόπεδα συγκέντρωσης, αν θέλουν να πληρώσουν την παγκόσμια κρίση και τα ντόπια σκάνδαλα από την τσέπη τους… κι εντέλει αν θέλουν να τους πυροβολούν κακομαθημένοι και μισάνθρωποι δημόσιοι υπάλληλοι…

Και απάντησαν…

Ο καθένας μας αυτές τις μέρες έχει απαντήσει με το δικό του τρόπο στα παραπάνω ερωτήματα…

ενώ κάποιοι (λίγοι) διακρίνουν τη λεπτή γραμμή που τα διαπερνά και τα συνδέει.

Όλα θεμιτά.

Τα υποκείμενα ερωτηθήκαν από την εξουσία…

Τους ζητήθηκε να σχολιάσουν την πρόταση για τις ζωές τους…

Για το πώς θα βιώνουμε -την -ύπαρξη -μας -στον -κόσμο.

Τα υποκείμενα τη συγκεκριμένη στιγμή δεν υποχρεούνται να προτείνουν… αλλά να σχολιάσουν…

Ίσως δεν έχουν πρόταση για έναν άλλο κόσμο αλλά σίγουρα απαντούν αρνητικά στο ερώτημα αν τους αρέσει αυτός που ήδη υπάρχει.

Αυτό αισθάνομαι πως συμβαίνει γύρω μας τις τελευταίες μέρες.

Στις προτάσεις θα διαφωνήσουμε…κι εκεί θα ξαναχωριστούμε ατέρμονα καλειδοσκοπικά και πάλι… και πάλι… αλλά τώρα είμαστε ακριβώς στη στιγμή της απάντησης που κάποιοι βαφτίζουν εξέγερση…

Τη στιγμή της αλληλεγγύης.

Rage on stage: Turning Athenians into Romans

Three scenes as a prelude to Greek riots:

Scene no.1:
Around 2000 people are gathered in front of the Greek parliament following a call to a sit-in by the open assembly of the occupied Law University. The atmosphere is serene, people's chats and scrolls are often accompanied by slogans against police brutality and state violence. Police forces are not in sight. Suddenly a young man takes off half of his clothes, and bends his naked upper body in such a way as to simulate a human being in chains, humiliated: his hands bonded behind his back, his knees folded, his head hitting the floor, his exposed back revealing a tatooed crucified Jesus. In this position screams comes out of his mouth, which is only 3 cm far from the ground: "How does it feel to live an entire life bent like this, how does it feel?". The relaxed atmosphere is changing at once. People and ...journalists gather around the young man, a crowd of 15 others follow him suit and uncover their upper bodies, taking the same body posture. The crowd is shocked, electrified, speechless. Heavy silence, reflection, a sudden applause. One girl, part of the crowd, screams back to the bystanders: "Don’t applause, just follow us and see how does it feel by yourself". Kids with school bags undress...
Within seconds, divisions of riot police appear from all directions heading to the spot. The silence is gone, slogans against police vibrate the air allover the parliament. The crowd turns the back to the spontaneous performers and heads towards the police forces angrily. They attack them verbally, demanding they leave immediately. The police retreats in order to re-deploy only meters in front of the ad hoc "stage". (text continues in the comments)

Wie ist es nur so weit gekommen?

“Πως έφτασαν ως εδώ τα πράγματα;”

Η Αμάντα Μιχαλοπούλου, σε ένα άρθρο της στη Tagesspiegel (14.12) γράφει ότι όλη η Ευρώπη θα χρειαστεί να απαντήσει αυτή την ερώτηση αργά ή γρήγορα, αλλά η Ελλάδα θα πρέπει να την απαντήσει πριν από όλους. Αυτή είναι η ερώτηση που μαζί της ρωτάνε και τα περισσότερα διεθνή και εγχώρια media την τελευταία εβδομάδα, και την οποία βιαστικά προσπαθούν να απαντήσουν παραθέτοντας ένα πεπερασμένο αριθμό από στοιχεία και στερεότυπα. Μία σημαντική ερώτηση σίγουρα, για την οποία όμως είναι αργά ή νωρίς. Η ερώτηση αυτή τη στιγμή δεν είναι η παραπάνω, η πλέον σημαντική ερώτηση τώρα είναι εάν ο κύριος στο ταμείο του σούπερ-μάρκετ θα πληρώσει για τις γαμωσοκολάτες του ή όχι.

Μια φανταστική ιστορία.

Ένας κύριος μπαίνει μέσα σε ένα σουπερμάρκετ. Μπήκε για να αγοράσει σοκολάτες: για τους φίλους του ή για τη γυναίκα του με την οποία τσακώθηκε χθες ή για τα παιδιά του που τις λατρεύουν ή για εκείνο το στοίχημα που έχασε με τους συναδέλφους του στο γραφείο. Ρίχνει τις σοκολάτες στο καλάθι του μαζί με άλλα δυο-τρία μικροπράγματα και πάει στο ταμείο. Εκεί, και ενώ βγάζει τα προϊόντα από το καλάθι του, αντιμετωπίζει την πλέον περίεργη των σκηνών. Μια ομάδα ανθρώπων, οι λεγόμενοι καταληψίες, έχουν μπει μέσα στο σουπερμάρκετ προκειμένου να ανανεώσουν τις προμήθειες τους σε τρόφιμα. Δεν πληρώνουν για τα πράγματα που πήραν και, καθώς δεν υπάρχει κανείς για να τους σταματήσει, ούτε προσπαθούν να κρύψουν την λεία τους, ούτε τρέχουν για να ξεφύγουν. Καθώς περνάνε δίπλα από το ταμείο στο οποίο βρίσκεται ο κύριος με τις σοκολάτες τον κοιτάνε με την ίδια περίπου περιέργεια με την οποία τους κοιτάζει και αυτός. Ο νεαρός που κάθεται στο ταμείο τους κοιτάζει όλους κλεφτά, ενώ είναι έτοιμος να χρεώσει τις σοκολάτες του κυρίου. Τότε ξαφνικά, ένας από τους καταληψίες λέει στον κύριο: “Μην τις πληρώσεις. Πάρε τις γαμωσοκολάτες σου και φύγε, έλα μαζί μας .”

Σιωπή πέφτει στην σκηνή, όλα παγώνουν. Ο νεαρός στο ταμείο κοιτάζει τον κύριο, οι καταληψίες κοιτάζουν τον κύριο και τον νεαρό στο ταμείο, ο κύριος κοιτάζει τις σοκολάτες. Κανείς δεν μιλάει. Αλλά, αυτή η περίοδος σιωπής, η οποία έχει την χροιά της αιωνιότητας, στην πραγματικότητα δεν είναι παρά μία μόνο στιγμή. Πολύ σύντομα οι καταληψίες θα φύγουν – πεινασμένοι άνθρωποι τους περιμένουν πίσω στην κατάληψη. Πολύ σύντομα ο κύριος με το γαλάζιο πουκάμισο που στην πλάτη γράφει security θα ξαναεμφανιστεί στην πόρτα του σούπερ-μάρκετ – και τότε ο νεαρός στο ταμείο μάλλον θα αρχίσει να ξαναπατάει το κουμπί «βοήθεια» στο πληκτρολόγιο του. Ο κύριος με τις σοκολάτες έχει στην πραγματικότητα ελάχιστο χρόνο για να λύσει το δίλημμα του. Και ασφαλώς δεν είναι εύκολο δίλημμα. Θα πρέπει να αποφασίσει δίχως να λάβει υπ’ όψη του όλες τις παραμέτρους και τις συνέπειες. Μπορεί για παράδειγμα να ξέρει, όπως μπορεί και όχι, ότι εάν αποφασίσει να φύγει χωρίς να πληρώσει, τουλάχιστον το μέλλον των σοκολατών στα ράφια του σούπερ-μάρκετ, είναι αβέβαιο. ‘Ισως και το μέλλον των ραφιών, ίσως και του ίδιου του σούπερ-μάρκετ. Τώρα, η απόφαση θα πρέπει να ληφθεί στον απλό άξονα του ναι ή όχι. Και όμως, από την απάντηση που θα δώσει στην ερώτηση, εξαρτώνται πάρα πολλά. Διότι η άρνηση του να πληρώσει για τις σοκολάτες του, είναι άρνηση σχεδόν όσων διδάχτηκε στη ζωή του. Ο κύριος έχει μάθει καλά ότι πρέπει να πληρώνει για τις σοκολάτες του. Ακόμα και αν δεν πληρώνει τους φόρους του λοιπόν, έχει διδαχθεί ότι εάν δεν πληρώσει τις σοκολάτες του, η τάξη του σύμπαντος, αν όχι και το ίδιο το σύμπαν, θα καταρρεύσει. Και μάλλον έτσι είναι, μάλλον κάτι θα καταρρεύσει, ακριβώς όπως τον δίδαξαν. Η απάτη εδώ βρίσκεται, ως συνήθως, στα άρθρα: θα καταρρεύσει ένα σύμπαν, όχι το σύμπαν. Έτσι, αυτό το οποίο τίθεται υπό αμφισβήτηση από τον κύριο που κοιτάζει τις σοκολάτες στο ταμείο, είναι στη πραγματικότητα ο αυτόματος πιλότος. Αυτός που οδηγούσε το χέρι του ως τώρα στο να βγάζει από το πορτοφόλι του το ακριβές ποσό που αναγράφονταν στο προϊόν, αυτός που όταν δεν έβρισκε το ακριβές ποσό στο πορτοφόλι του, τον οδηγούσε στο να λέει ‘Γαμώτο. Θα ξαναπροσπαθήσω αργότερα.’ Στην λαμπρή αυτή στιγμή της επιλογής διακυβεύονται τα πάντα. Και έτσι αυτή είναι η μόνη ερώτηση που στ’ αλήθεια χρειάζεται να απαντήσει τώρα. Ερωτήσεις όπως ‘πώς έφτασε η κατάσταση ως εδώ’, θα συζητηθούν αργότερα. Από την απάντηση όμως στο δίλημμα του κυρίου με τις σοκολάτες, θα εξαρτηθούν τα πάντα σχετικά με την συζήτηση του ‘πώς φτάσαμε εδώ’ : από το ποιοι θα έχουν λόγο στη συζήτηση αυτή μέχρι το τι αλλαγές θα προκαλέσουν τα συμπεράσματα της.

ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

Η Ευρώπη από και πέρα από τα σύνορα

27-29 Νοεμβρίου 2008
Αμφιθέατρο Σάκη Καράγιωργα II

Πάντειο Πανεπιστήμιο, Συγγρού 136, Aθήνα


PANTEION UNIVERSITY
DEPARTMENT OF SOCIAL ANTHROPOLOGY

INTERNATIONAL CONFERENCE

Europe at, across and beyond the Borders

November 27-29, 2008
Auditorium Saki Karagiorga II

Panteion University, Syngrou 136, Athens

Το πρόγραμμα βρίσκεται στο πρώτο comment...

ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ

Εκτάκτως αυτήν την εβδομάδα το Σεμινάριο της Τετάρτης δε θα πραγματοποιηθεί την προγραμματισμένη μέρα και ώρα αλλά την Πέμπτη 13/11, στις 5-7 στην αίθουσα Γ3.

Εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Αντιμετώπισης της Βίας κατά των Γυναικών

Μία κοινωνική-καλλιτεχνική δράση από τον Μη Κυβερνητικό Οργανισμό Ψ- Polis

Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2008, 20.30 μ.μ.
Cabaret Voltaire, Μαραθώνος 30, Μεταξουργείο (2105227046)

Είσοδος Ελεύθερη

Οι γυναίκες σήμερα, παρά τα όποια κεκτημένα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα τους, εξακολουθούν να υφίστανται τη βία -σωματική, ψυχολογική, οικονομική- μέσα στην οικογένεια, στις διαπροσωπικές σχέσεις, αλλά και στο χώρο της εργασίας. Η έως τώρα καταστολή της βίας είχε ως αποτέλεσμα την αναπαραγωγή της μέσα από τη δημιουργία νέων μορφών βίας (βλ.Trafficking). Ενάντια σε αυτό το κατεστημένο, η Κοινωνία των Πολιτών, μέσα από δράσεις-παρεμβάσεις, στοχεύει στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κάθε ευπαθούς ομάδας.

Ο Μη Κυβερνητικός Οργανισμός «Ψ-Polis, Ινστιτούτο Ψυχολογικής Κοινωνικής και Πολιτισμικής Ανάπτυξης», ιδρύθηκε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2007. Σκοπός του Ψ-Polis είναι η υποστήριξη, ενδυνάμωση και ενσωμάτωση ατόμων όλων των ηλικιών, από ευπαθείς κοινωνικές ομάδες (π.χ. μετανάστριες γυναίκες, αποφυλακισμένοι, κακοποιημένα παιδιά), στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Επιδιώκεται να αποφευχθεί ο κοινωνικός αποκλεισμός τους, και να επιτευχθεί η ενδυνάμωσή τους, μέσω ποικίλων δράσεων, ερευνητικών, συμβουλευτικών, πολιτιστικών.

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα για την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών, η ΜΚΟ «Ψ-Polis» διοργανώνει μία εκδήλωση που θα στηριχθεί λιγότερο στο λόγο και στα ευχολόγια, και κυρίως στη δύναμη της αφήγησης μέσω της τέχνης, της δι-υποκειμενικότητας και του μοιράσματος συναισθημάτων και εμπειριών. Οι γυναίκες εξακολουθούν να θυματοποιούνται με ό,τι αυτό συνεπάγεται –φόβο, χαμηλή αυτοεκτίμηση, κατάθλιψη, περιθωριοποίηση, επίκτητη αδυναμία δράσης και αυτό-ανάπτυξης. Ενάντια σε αυτήν την πραγματικότητα θεωρούμε ότι μία από τις πλέον αποτελεσματικές διεξόδους είναι η ψυχοκοινωνική στήριξη της γυναίκας μέσα από προγράμματα-δράσεις αυτοδιάθεσης και αυτοδιαχείρισης, η ενίσχυση μίας νέας αντίληψης αυτοβοήθειας μέσω της άμεσης κατανόησης και έκφρασης των αναγκών και η δημιουργία δικτύων υποστήριξης. Πιστεύουμε ότι και η τέχνη μπορεί να αποτελέσει κατάλληλο πολιτισμικό όχημα για την ανάδειξη των διαστάσεων της βίας κατά των γυναικών σε όλα τα επίπεδα και για την εύρεση αποτελεσματικότερων τρόπων αντιμετώπισής της.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ΜΚΟ «Ψ-Polis» σας προσκαλεί την Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2008 και ώρα 20:30 στο Cabaret Voltaire σε μία βραδιά αναστοχασμού και μοιράσματος που θα περιλαμβάνει τα εξής δρώμενα:

Πρόγραμμα Εκδήλωσης
20.30 Εισήγηση από την Πρόεδρο Δ.Σ του «Ψ-Polis»
20.40 Ομιλία από εκπρόσωπο της Γενικής Γραμματείας Ισότητας
20.50 Ομιλία από εκπρόσωπο του Εθνικού Παρατηρητηρίου για την Αντιμετώπιση της Βίας κατά των
Γυναικών
21.00 Poetry Performance με την Λυδία Λένωση
21.10 Προβολή video
21.25 Ομιλία από εκπρόσωπο της Γυναικείας Ομάδας Αυτοάμυνας
21.35 Ομιλία από Συμβουλευτική Ψυχολόγο (μέλος του Βρετανικού Συλλόγου Ψυχολόγων)
21.45 Performance χορού με τις Ολύβια Θανάσουλα & Σοφία Θεοδωροπούλο

22.15 Ζωντανή εμφάνιση: Σωτηρία Λεονάρδου & Λιζέτα Καλημέρη
- Πάνος Φορτούνας και οι «Μουσικώς Χύμα»
+ Bartheater

Με εκτίμηση

Το Δ.Σ. του «Ψ-Polis» - Ινστιτούτου Ψυχολογικής Κοινωνικής και Πολιτισμικής Ανάπτυξης

Υπεύθυνοι επικοινωνίας: Κορίνα Χατζηνικολάου (Πρόεδρος Ψ-Polis) : 6971896959

Χριστίνα Χατζηνικολάου (μέλος Ψ-Polis) : 6972107672

ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗΣ

ΠΑΝΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑΣ

Χειμερινό Εξάμηνο 2008-2009

Ανθρωπολογικές και ιστορικές προσεγγίσεις των Βαλκανίων και του Μετασοσιαλιστικού κόσμου

15:00-17:00, αίθουσα Γ6 (νέο κτίριο, 3^ος όροφος)

5 Νοεμβρίου 2008, Δήμητρα Γκέφου-Μαδιανού (Πάντειο Πανεπιστήμιο)

«Ταυτότητες σε κίνηση: περί αεροδρομίων, αρβανίτικης ταυτότητας και εθνογραφικής πρακτικής».

12 Νοεμβρίου 2008, Γιώργος Αγγελόπουλος (Πανεπιστήμιο Μακεδονίας)

«Πολιτικές ταυτότητας και εθνογραφία στη Μακεδονία του 1920».

19 Νοεμβρίου 2008, Αθηνά Πεγκλίδου (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας)

Προβολή της εθνογραφικής ταινίας «Το Σύνορο». Θα ακολουθήσει συζήτηση με τη σκηνοθέτιδα.

26 Νοεμβρίου 2008, Αντιγόνη Παπανικολάου (University of Sussex)

«Aνθρωπολογικές προσεγγίσεις διαχείρισης ανθρωπίνων/μειονοτικών δικαιωμάτων: Το παράδειγμα της μειονότητας της Θράκης».

3 Δεκεμβρίου 2008, Τασούλα Βερβενιώτη (Ανοιχτό Πανεπιστήμιο)

«Τα παιδιά του Εμφυλίου: το ‘παιδομάζωμα’ και το ‘παιδοφύλαγμα’».

10 Δεκεμβρίου 2008, Μiladina Monova (New Bulgarian University)

«Identity politics: The case of refugees from the Greek civil war in the Republic of Macedonia».

17 Δεκεμβρίου 2008, Martin Holbraad (University College London)

«Χρήματα και ανάγκη: Σοσιαλισμός και καθημερινότητα στην Κούβα».

7 Ιανουαρίου 2009, Κατερίνα Μάρκου (Πανεπιστήμιο Κρήτης)

«Σλαβόφωνοι μουσουλμανικοί πληθυσμοί στα Βαλκάνια (ΠΓΔΜ, Βουλγαρία, Ελλάδα): Συγκλίσεις και αποκλίσεις στη διαχείριση των ταυτοτήτων».

14 Ιανουαρίου 2009, Ελένη Σιδέρη (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας)

«Ο μύθος της Ευρώπης στη Γεωργία: ψάχνοντας μια θέση στα καινούργια Ευρωπαϊκά σύνορα».

21 Ιανουαρίου 2009, Kira Kaurikonski (Φινλανδικό Ινστιτούτο Αθηνών)

«Οι Έλληνες της Μαριούπολης (Ουκρανία). Σκέψεις αναφορικά με την κατασκευή μιας ταυτότητας σε διασπορά».

28 Ιανουαρίου 2009, Victor Buchli (University College London)

Ο τίτλος θα ανακοινωθεί αργότερα.

PLATFORMA VIDEO Festival 08

Στην 6^η έκδοση του, το διεθνές φεστιβάλ ψηφιακού κινηματογράφου Πλατφόρμα-Βίντεο (7-10 Νοεμβρίου, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων), θα φιλοξενήσει για πρώτη φορά, την υπό-ενότητα ‘Άνθρωπος’, ένα μικρό, διεθνές και φιλόδοξο φεστιβάλ Οπτικής Ανθρωπολογίας. Στόχοι του φεστιβάλ (ενότητα ‘Άνθρωπος’) είναι η γνωριμία του κοινού (και ίσως ιδιαίτερα των ανθρώπων γύρω από τις Κοινωνικές Επιστήμες) με σημερινά φοιτητικά εθνογραφικά φιλμ και το να ανοίξει ένα διάλογο για την θέση και τις δυνατότητες της οπτικής ανθρωπολογίας.

Το εθνογραφικό φιλμ, είδος που ακροβατεί ανάμεσα σε δύο ταυτότητες - αυτή του ιδιόμορφου ντοκιμαντέρ και αυτή του κλάδου της Ανθρωπολογίας, έχει τα τελευταία χρόνια συγκεντρώσει ιδιαίτερη προσοχή, από τους χώρους του κινηματογράφου και της ανθρωπολογίας. Η επικαιρότητα της συνάντησης παρέχει έδαφος γόνιμο για διάλογο, ο οποίος δεν θα αναλωθεί μόνο στο τι είναι η Οπτική Ανθρωπολογία, αλλά και θα διαπραγματευτεί το τι μπορεί να γίνει. Εκεί ακριβώς στοχεύει και η επιλογή του να προβληθούν στο φεστιβάλ φοιτητικές ταινίες, αντί για κλασικές εθνογραφικές ταινίες ή ταινίες από καθιερωμένους κινηματογραφιστές-ανθρωπολόγους. Στην περίπτωση του φοιτητικού εθνογραφικού φιλμ, στην περίπτωση δηλαδή που ο σπουδαστής σε ένα τμήμα οπτικής ανθρωπολογίας παραδίδει αντί για κείμενο ένα φιλμ, το οποίο θα κριθεί ως ανθρωπολογία, υπάρχει μια σειρά περιορισμών και δυνατοτήτων σε αντιπαράθεση ή και σε σύγκρουση.

Περιορισμοί σε σχέση με το μέγεθος της παραγωγής ή τις ακαδημαϊκές συμβάσεις του κάθε τμήματος, και η δυναμική που προέρχεται από το γεγονός ότι ο κινηματογραφιστής-φοιτητής δεν έχει άκαμπτες ακαδημαϊκές αντιλήψεις για το τι είναι και τι δεν είναι οπτική ανθρωπολογία, γεγονός που αφήνει ενδεχομένως χώρο για πειραματισμό με τα όρια της. Και, είναι σίγουρα πρόθεση του φεστιβάλ ο αναστοχασμός πάνω στη θεσμοποίηση της γνώσης και στην ορθολογική γραμμικότητα που η θεσμοποίηση αυτή έχει επιφέρει στη γνώση.

Το πρόγραμμα των προβολών αποτελείται από 14 φιλμ και θα διέπουν τις 3 πρώτες μέρες του φεστιβάλ. (7-8-9 / 11). Την Κυριακή 9/11 θα υπάρξει και μια ανοιχτή συζήτηση με αφορμή το αφιέρωμα και με την παρουσία των σκηνοθετών/δημιουργών του αφιερώματος. Οι ταινίες που θα προβληθούν έρχονται από πολύ διαφορετικούς και ιδιαίτερους τόπους, γεωγραφικά, φιλμικά και ανθρωπολογικά. Είναι δημιουργοί από πολλές χώρες (Αγγλία, Η.Π.Α, Ιρλανδία, N.Αφρική, Γαλλία, Νέα Ζηλανδία, Ιταλία, Ελλάδα, Νορβηγία, Ολλανδία, Σερβία, Ιαπωνία), μαζεμένοι σε διάφορα πανεπιστήμια όπως Goldsmiths και Manchester (UK), Harvard (US), Tromso (Norway), Paris X-Nanterre (France)κ.α.

Τέλος κατά την διάρκεια του φεστιβάλ θα υπάρχουν και τρεις εκθέσεις φωτογραφίας. Ένας φωτογράφος στο Πεκίνο, ένας φωτογράφος μαζί με έναν ανθρωπολόγο στα σύνορα του Πακιστάν με το Αφγανιστάν και ένας ανθρωπολόγος στα Σφακιά εκθέτουν το έργο τους και παράλληλα προσφέρουν μια ασυνήθιστη ευκαιρία συνύπαρξης και αντιπαράθεσης της τέχνης και της ανθρωπολογίας.

Θα χαρούμε πολύ να σας δούμε εκεί

Φιλικά

Κωνσταντίνος Αϊβαλιώτης - Χρήστος Βαρβαντάκης

ΥΓ: στο 1ο σχόλιο βρίσκεται το πρόγραμμα προβολών του αφιερώματος

σκέψεις για την αισθητική, την ιδεολογία και τη μίμηση

Χαιρετω σας ολους,

Ήθελα εν συντομία να θέσω κάποιες σκόρπιες σκέψεις που μου γεννήθηκαν τις τελευταίες μέρες μετά απο διάφορα email που έλαβα απο φίλους και που ενθουσιωδώς με παρότρυναν να παρακολουθήσω τα βίντεο κάποιας καλλιτέχνιδος εν ψευδωνοματι Αννα-Γούλα. (δειτε πχ http://www.youtube.com/watch?v=XlC_BvuMGTs, http://www.youtube.com/watch?v=UQBX3iU1WiQ, http://www.youtube.com/watch?v=uWaYn6GWLwA). Οι παρακάτω γραμμές έχουν περισσότερο σκοπό να ανοίξουν μια συζήτηση για τα περιθώρια διαχείρισης και κριτικής της πολιτισμικής βιομηχανίας.

Σύμφωνα με τα διθυραμβικά σχόλια (στο you tube και αλλού) τα βίντεο αυτά αποτελούν μια κριτική στην τρέχουσα ελληνική πολιτισμική παραγωγή και ιδίως στον χώρο του σκυλάδικου που είναι επενδυδέμενο με εθνικιστική αισθητική και ανδροκρατικό σεξισμό. Η ίδια η καλλιτέχνις ενσωματώνει και υποδύεται την σκυλού-σταρ που με την καρικατουρική αναπαράσταση μιας υποτιθέμενης ενιάιας αισθητικής στοχεύει στο να τα ξεμπροστιάσει και να τα αποδομήσει. Η μήπως οχι;
Το ερώτημα που θέλω να θέσω εδώ ειναι κατα πόσον μια μιμητική αντιγραφή με υποννοόύμενη αποδομιστική ατζέντα , κάποιου ιδιώματος το οποίο θεωρείται αντιδραστικό ή επικίνδυνο, αναπαράγει και εξιδανικεύει περαιτέρω την αισθητική αυτή. Είναι ένα ερώτημα που αφορά μεγάλο κομμάτι της σύγχρονης τέχνης και του σύγχρονου παρεμβατικού λόγου.

Έτσι μπορούμε να σκεφτούμε τις προεκτάσεις του για τις "αντιπολεμικές ταινίες" ή τις φωτογραφίες της Cindy Sherman που στήνοντας τον εάυτό της σε πλάνα που παραδοσιακά θεωρούνται αντικείμενα επιθυμίας ενός σεξιστικού, αντιδραστικού, αποικιοκρατικού βλέμματος υποτίθεται οτι σχολίαζε την πολισμική παραγωγή της εποχής της. Τι κάνει μια αντι-πολεμική ταινία; αισθητικοποιεί και εξιδανικέυει τον πόλεμο ή παράγει επαρκή κριτική για την πολιτική οικονομία του. Υπάρχει ένδιαφέρουσα αντι-πολεμική ταινία που δεν βυθίζεται στα στερεοτύπα του πόνου, της ανδρικής φιλίας και τις κοινοτοπίες περί πολιτικής εκμετάλλευσης;
Στην περίπτωση της Αννα-Γούλας: μπορεί να υπάρξει αποδομιστική κριτίκή απο τη στιγμή που το βλέμμα του θεατή έρχεται αντιμέτωπο με την γκρίζα ζώνη όπου η γοητεία (η ίδια καθόλου τυχαία είναι ελκυστική γυναίκα) συναντα΄μια εκ του ασφαλούς περιφρόνηση για το απεικονιζόμενο ιδίωμα;
Η μίμηση έχει ιδωθεί πρόσφατα ως προιόν της επαφής μεταξύ δύο ανισων μερών που όμως αποσταθεροποιεί και αντιστρέφει τους δοσμένους όρους ισχύος (βλ τα έργα των Homi Bhabha και Michael Taussig). Όταν όμως η μίμηση λαμβάνει χώρα ώς το παιχνίδι μιας ισχύρής ομάδας (καλλιτέχνες που εν μέρει περιφρονούν εν μέρει αισθητικοποιούν) που στιγμιαία ενσωματώνει το "χαμηλό" τότε βρισκόμαστε στο γνωστό και παλίο αστικό χόμπυ του ηδονοβλεπτικού freak show.

Θέση μου είναι ότι το σκυλο-ποπ ιδίωμα είναι βαθιά αντιδραστικό και τεχνιέντως στηριζόμενο απο μηχανισμούς που δρέπουν οφέλη (πολιτικά και οικονομικά) απο την ταύτιση ανθρώπων με αυτό. Εαν έχουμε σκοπό να το σύρουμε στο χώρο της κριτικής τότε σίγουρα δεν μπορεί να΄γίνει αυτό με όρους καρνιβαλικής-αισθητικής ενσωμάτωσης. Απο την άλλη ούτε θέλω να στηρίξω (όπως θα έκανε ένας ορθόδοξος μαρξισμός) ότι οι οπαδοί του εν λόγω ιδιώματος οφείλουν να απελευθέρωθούν απο την λανθάνουσα συνέιδηση που το σκυλάδικο προσφέρει.
Βρίσκομαι σε μία αδυναμία να προτείνω τρόπους δράσης οι οποίοι δεν θα αναπαράγον ούτε το ιδίωμα που κριτικάρουν ούτε όμως θα δημιουργούν σφαίρες χαμηλού-και υψηλού οπου οι κριτές θα μπορόύν με άνεση να αποσύρονται στο υψηλό περιφρωνόντας το χαμηλό. Έχω όμως την αίσθηση ότι ως ανθρωπολόγοι που ερχόμαστε σε επαφή με όψεις της σύγχρονης ελληνικής ιδεολογίας και αισθητικής πρέπει να αναπτύξουμε λόγο και πράξη για αυτα.

περιμένω σκέψεις απο εσας

φιλιά

κωστής

Ημερίδα: Ηχητικές τοπ(ι)ογραφίες: Καλλιτεχνικές και θεωρητικές τομές στο ακουστικό περιβάλλον

Update: Ελεύθερη Είσοδος για τις ομιλίες μέχρι τις 15:00

Ηχητικές τοπ(ι)ογραφίες: Καλλιτεχνικές και θεωρητικές τομές στο ακουστικό περιβάλλον

Sound topiographies: Artistic and theoretical tracings in the acoustic environment

Σάββατο 14 Ιουνίου 2008
Αμφιθέατρο, Μουσείο Μπενάκη, Πειραιώς 138.
15:00-18:00

Καλλιτέχνες και θεωρητικοί συνομιλούν για τις σχέσεις του ήχου με τον τόπο, τη μνήμη, τα όρια. Με διαφορετικές αφορμές και αφετηρίες, από τη sound art ως τις πιο πρόσφατες εκδοχές των audio walks, θα προσπαθήσουμε να διερευνήσουμε τον εντοπισμό / εκτοπισμό των ακουστικών μας εμπειριών, τη δυναμική του ήχου στην παραγωγή και την ανανέωση της βιωματικής μας σχέσης με το χώρο.

Επιμέλεια:
Παναγιώτης Πανόπουλος, Ανθρωπολόγος, Παν. Αιγαίου
Παυσανίας Καραθανάσης, Υπ. Διδάκτορας Ανθρωπολογίας, Παν. Αιγαίου

Πρόγραμμα


15:15 - 16:30: 1ο Μέρος

Ηχογραφώντας φαντασιακά τοπία.
Δανάη Στεφάνου
Μουσικολόγος, Αριστοτέλειο Παν. Θεσσαλονίκης

Ενισχυτές και Σιγαστήρες
Ζάφος Ξαγοράρης
Εικαστικός, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών
Ελπίδα Ρίκου

Κοινωνική Ψυχολόγος, Ανθρωπολόγος, Πάντειο Πανεπιστήμιο

16:30-16:45: Διάλειμμα

16:45-18:00: 2ο Μέρος

Voice-o-gragh: Φωνητικά πορτραίτα
Πάνος Χαραλάμπους,
Εικαστικός, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών

Audio walks και πολιτισμικές πολιτικές της κίνησης
Νίκος Μπουμπάρης,

Πολιτισμική Θεωρία, Παν. Αιγαίου

Περιλήψεις παρουσιάσεων

Συνέδριο: "Η Σύγχρονη Εγκληματικότητα, η Αντιμετώπιση της και η Εγκληματολογία"

Ο Τομέας Εγκληματολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών και το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών του Τμήματος Κοινωνιολογίας «Η σύγχρονη εγκληματικότητα και η αντιμετώπισή της», με την ευκαιρία συμπλήρωσης 75 χρόνων διδασκαλίας της Εγκληματολογίας και 25 χρόνων λειτουργίας Μεταπτυχιακών Σπουδών Εγκληματολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, διοργανώνουν στην Αθήνα, προς τιμήν του Ομότιμου Καθηγητή Ιακώβου Φαρσεδάκη, διεθνές συνέδριο στις 5, 6 και 7 Ιουνίου 2008, με γενικό θέμα:

"Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΑΙ Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ"

Σκοπός του συνεδρίου είναι να αναδείξει τις συμβολές της επιστήμης της Εγκληματολογίας στη θεωρητική και εμπειρική προσέγγιση των συγχρόνων εκφάνσεων του εγκληματικού φαινομένου, καθώς και τις αντίστοιχες κατευθύνσεις της αντεγκληματικής πολιτικής, σε σχέση, ιδίως, με το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Street art across the "green line": The geographies of graffiti in the walled city of Nicosia, Cyprus.

Abstract

The walled city of Nicosia is, in other words, the “old town” of the Cypriot capital. Divided by the “green line”, but also, separated in both sides from the rest of the developed city by the Venetian walls, the old town acquires a specific character. Walking through the streets and alleys of the area, among the Venetian, Ottoman and Byzantine monuments, one cannot miss the graffiti on the walls. Old styles of graffiti mix with new and political messages on the walls mix with artistic interventions, all together, changing the landscape. In this paper, I will look at the geographies of the graffiti styles, in an attempt to provide an insight in the ways in which practitioners of graffiti interfere with the landscape of the “old town” and at the same time “draw” on issues that concern the social and political life of the city.

more ---->>

London Anthropology Conference Day 13 June

ANTHROPOLOGY IN LONDON: CURRENT RESEARCH (II)
CONFERENCE PROGRAMME
13th June 2008
Small Hall, Main Building, Goldsmiths College
http://www.goldsmiths.ac.uk/anthropology/ (see conferences)

Archaeological Ethnographies Workshop